Wednesday, 11 November 2015

आर्त राधा : 2



एकदा माझ्या मनातील गुपित तू ऐकून जा
एकदा माझ्या मनाच्या कुपीत डोकावून जा
एकदा श्वासातूनी तू ह्रुदयी मज घेऊन जा

बोलण्या आधीच अडले भाव मनीचे खोडले
उमलण्या आधी कळ्यांना का असे तू तोडले
तू तुझ्यातच मग्न परी मी भग्न हे जाणून जा
एकदा श्वासातूनी तू ह्रुदयी मज घेऊन जा

साद देण्या आज माझे सूर पडले तोकडे
रे उमाळे भावनांचे, हुंदके ही कोरडे
स्वप्न थिजले, गंध विझले, चेतना स्पर्शून जा
एकदा श्वासातूनी तू ह्रुदयी मज घेऊन जा

हे कलेवर घेऊनी फिरणे आता या भूवरी
अंतरीचा प्राण कधीचा सांडला हा बाहेरी
कोंडलेला श्वास कंठी मोकळा तू करून जा
एकदा श्वासातूनी तू ह्रुदयी मज घेऊन जा

पेटलेली आग विझूनी शांतले आता निखारे
राखही घेऊन गेले दशदिशांतील धुंद वारे
गीत माझे ऐकूनी घे अन खुशाल तू विरून जा
एकदा श्वासातूनी तू ह्रुदयी मज घेऊन जा


काळजी



जीव टांगून ठेवला वरी
अन खिलली नजर दारावरी
अवं कारभारी  ssss अवं कारभारी
कवा येताय माघारी
.... कवा येताय माघारी

बा रे समिंदरा तुजी गाज
त्यास मिलो माजा आवाज
सांग राखून लेकीची लाज
का रं उशीर जाला आज
अवं कारभारी  ssss अवं कारभारी

ऐक भाऊराया माजी साद
होरी माज्या दिशेन हाक
नको फिरवू रं तुजी लहर
नको करू तू काही कहर
अवं कारभारी  ssss अवं कारभारी

दिस सरला ssss सांज निमाली
रात पुनवेची ssss चांदात न्हाली
जाली डोल्यात गोला मासोली
उरी मारती टपटप खाली
अवं कारभारी  ssss अवं कारभारी



Friday, 6 November 2015

आर्त राधा



कळते मला ...
... अधूनमधून
... तुलाही माझी आठवण येते
... ह्रदयात एक गोड कळ उमटते
... पण तरीही तू स्तब्ध .. निःशब्द ..
 
तुला कसे जमते रे  
... ह्रदयाच्या फुललेल्या पाकळ्या
... मिटवून बसणे
... सर्व रंगांनी लिप्त होऊन
... पुन्हा अलिप्त होणे
समोरच्याला दिसते
... शांत जलाशयात ...
खळखळून वाहणारे पाणी
आणि तो पडतो ... संभ्रमात
... हा ओढा आहे का तलाव
... रंगांत न्हालेले फुलपाखरु
... सुरवंटाच्या आवरणात
... की सुरवंटाने केलाय
... फुलपंखांचा बनाव

कळते मला ...
... अधूनमधून
.. एका फसव्या क्षणी तूही अडकतोस
... चकव्यात ...
शरीराचा पुतळा डोळ्यातून क्षीण बोलतो
...  क्षणभर ..  
आणि पुन्हा तू स्तब्ध .. निःशब्द



Sunday, 1 November 2015

सय




चाफ्याचा सुवास मस्तकात भिनभिनला
अन् तुझ्या सयीने  थेट ह्रदयाचा गाभा झिणझिणला

पापणीची पाकळी हलकेच थरथरली
अन् एक लहर आसेतू हिमाचल मोहरली
थरथरणार्‍या हातात काठी सावरली
पावले हळूच चाफ्याच्या मागावर वळवली  

चाफ्याने डवरलेलं झाड .... अनिमिष मलाच पाहात होतं
ओघळणार्‍या प्रत्येक थेंबात ....  माझ मन न्हात होतं
आठवणींचा पाऊस मनसोक्त कोसळला
ओली नजर पिऊन चाफा हरखला, ... बहरला

डोळे पुसताना पुन्हा .....
चाफ्याचा सुवास मस्तकात भिनभिनला
अन् तुझ्या सयीने  थेट ह्रदयाचा गाभा झिणझिणला