अलविदा

अखेरचे हे पान वाहतो अनामिक रसिका
उद्यापासूनी पुन्हा एकदा मुका बनेल मुका

कोसळधारा मिलनाच्या अन कधी विरहवेदना
गोड कळ्यांच्या गंधी विखुरल्या कधी जखमांच्या खुणा
तुझी भावना तुझ्याच शब्दी नाव लाविले फुका
उद्यापासूनी पुन्हा एकदा मुका बनेल मुका
अखेरचे हे पान वाहतो अनामिक रसिका

पुनरपि जननम् पुनरपि मरणम् हर पानी भोगणे
जडमूढ झाले एकरूप-जीव त्यात उमगले गाणे
मी-तू पण माझेच गळाले अलग राहिला तू का?
उद्यापासूनी पुन्हा एकदा मुका बनेल मुका
अखेरचे हे पान वाहतो अनामिक रसिका

|| श्री स्वामी समर्थ - आरती ||

महाविष्णू तू महादेव तू

तू ब्रम्हा तू श्री स्वामी ||

वंदन करिती भक्त सकल तव

कृपा वर्षवी हे स्वामी ||

तू जगदंबा तूची भवानी

तू काली तू श्रीलक्ष्मी ||

माय माउली तूची आमुची

कृपा वर्षवी हे स्वामी ||

तू कर्ता अन तूच करविता

तू त्राता मज सांभाळी  ||

लीन होवुनी तुला विनवितो

कृपा वर्षवी हे स्वामी ||

अनादी तू अन अनंत तरीही

आदि अंत तू या जीवनी ||

सखा म्हणे हर जन्मी तुझा मी

कृपा वर्षवी हे स्वामी  ||

हिंदोळा

मिलनाच्या अधीर क्षणांचे .. सलणे अजून आहे
मोहरल्या मधुर खुणांचे .. छळणे रुजून आहे

उरात स्पंदनांचा स्वर मंद मंद वाहे
श्वासात समरसूनी तव गंध धुंद आहे
रसरसत्या अधरांवर खूण खुलून आहे
मोहरल्या मधुर खुणांचे .. छळणे रुजून आहे

मधाळ चुंबनांनी अशी चिंब चिंब गात्रे
स्मरताच स्पर्श अंगी चमकून वीज जाते
हिंदोळल्या मनाचा झोका झुलून वाहे
मोहरल्या मधुर खुणांचे .. छळणे रुजून आहे

शिणलेल्या काळजातून तो सुप्त सूर विरेना
तृप्तीत क्लांत तरीही तृष्णा मनी सरेना  
सळसळत्या भावनांचा शृंगार सजून आहे
मोहरल्या मधुर खुणांचे .. छळणे रुजून आहे