अस्त "मी" .. अस्त "मी" .. अस्त "मी"
कण कण विरून ............ नष्ट "मी"
खोल दरी ..
उतरलेले ढग ..
मधेच डोकावणारा ..
डोंगराचा सुळका ..
गर्द हिरवी झाडी ..
उड्या मारत खाली धावणारी ..
पाण्याची रेषा ..
दूर डोंगरावरून कोसळणारा ..
जलप्रपात ..
पावसापासून वाचण्यासाठी ..
एकमेकांना गच्च मिठी मारलेली झाडे ..
एखाद्या झाडाला सर्दी होऊ नये म्हणून ..
वेलीने त्यावर मायेने अंथरलेली चादर ..
कुठे दोन वेली घाबरून ..
एकमेकींना घट्ट बिलगलेल्या ..
काळेकुट्ट खडक ..
जणू मस्तवाल राकट भिल्ल ..
मधेमधे हिरवे गवत ..
केसाळ छाती प्रमाणे ..
मधेच रूक्षपणे बाहेर आलेली ..
एखाद्या वृक्षाची मुळे ..
जणू गच्च भरघोस मिशा ..
हिरवाई पसरलेली .. गवत बनून
मधेच वर आलेला शेताचा बांध ..
तोही हिरवा ..
अत्रिमीती आकाराच्या बांधामधे ..
टरारून उभी हिरवी शेते ..
वीतभर उंचीचे हिरवे कोंब ..
बांधात साचलेल्या घोटाभर पाण्यात ..
खळखळून हसतायत ... खेळतायत ..
दूर डोंगरावर ..
वेढून ढगांचा पुंजका ..
सुळक्याला झाकून टाकणारा ..
जणू शेकोटी नुकतीच विझवलीय ..
आणि धूर पसरलाय .. दाट .. दाट ..
वाटतय ...
शरीराचा कण आणि कण ..
विरळ झालाय .. आणि ..
या सार्याचाच एक भाग बनून ...
विरून गेलाय ..
अस्त "मी" .. अस्त "मी" .. अस्त "मी"
कण कण विरून ............ नष्ट "मी"
No comments:
Post a Comment