सर्र सर्र थरारून
सरीवर सरी आल्या
तुझ्या भवती धरला
फेर नाचत नाचत
तुला ओलेती पाहून
पाऊस खुळावला
अन थांबून राहिला
तुला पहात पहात
त्वचा नितळ स्पर्शून
तोही झाला चिंब ओला
सरसरत शिरला
तुझ्या कुशीत कुशीत
घराकडे वेगेवेगे
जशी पाऊले ऊचली
झोड लावून पाऊस
चारी दिशांना झाकोळी
चेकाळल्या पावसाची
वारा पाही झोंबाझोंबी
भर्र भर्र भरारून
वारा झोंबे थेंबाथेंबी
वारा पावसाची झुंज
हवा झाली कुंद कुंद
थरथर तुझी वेल
अंगी कंपित कंपित
क्षितीजापल्याड नेले
काळे नभ ढकलून
जिंकला ग बाई वारा
पावसाशी झगडून
वारा फुंकर घालून
दूर करी ओलेपण
त्याच्या स्पर्शाने मिटली
तू ग लाजून लाजून
तू ग लाजून लाजून
No comments:
Post a Comment