मोकळे
आकाश आकाश
भरला
प्रकाश प्रकाश
वर
आभाळाच्या भाळी
विणली
प्रकाशाची जाळी
त्यात
अडकले मन
झाले
उन्मन उन्मन
ऐशा
उन्मनी जीवनी
चाले
संसार संसार
पाश
संसाराचा दाट
होई
अंधार घनदाट
भेदी
अंधाराच्या भिंती
आत्मप्रकाश
प्रकाश
ऐसा तो
आत्मप्रकाशी
विरे
मोकळ्या आकाशी
सखा
म्हणे माझे मन
मोकळे
जरी अडकून
No comments:
Post a Comment